Cukrzyca jest przewlekłą chorobą, z którą trzeba nauczyć się żyć. Jest podstępna – wysoki poziom cukru we krwi nie boli (przynajmniej dość długo) a po cichutku wyrządza szkody w naszym organizmie. 

W Polsce na cukrzycę choruje 3 miliony osób, z czego 1/3 jeszcze o tym nie wie… Do objawów nierozpoznanej cukrzycy, mogą należeć: zwiększona diureza (oddawanie moczu), wzmożone pragnienie, niezamierzony spadek masy ciała, nawracające infekcje dróg moczowych i/lub narządów płciowych, infekcje grzybicze, problemy z gojeniem się ran, senność, zmęczenie. 

  • Czynniki, które zwiększają ryzyko cukrzycy typu 2: 
  • nadwaga, otyłość, otyłość brzuszna 
  • podniesiony poziom glukozy we krwi w przeszłości, cukrzyca ciążowa  
  • urodzenie dziecka o masie ciała >4kg 
  • zespół policystycznych jajników 
  • dyslipidemia 
  • nadciśnienie tętnicze, stłuszczenie wątroby 
  • mała aktywność fizyczna 

 Leczenie cukrzycy musi być kompleksowe. Choć dysponujemy w tej chwili świetnymi lekami, nawet one nie pomogą, jeśli nie wprowadzimy, choć minimalnych zmian w stylu życia. 

 Bądź aktywna/y!

W czasie aktywności fizycznej, mięśnie łatwiej zużywają glukozę, a na dodatek potrzeba wtedy mniejszych ilości insuliny, co odciąża trzustkę. Przy regularnej aktywności fizycznej wystarczą mniejsze dawki leków. Chronimy nasze mięśnie przed zanikiem (a niestety z wiekiem masa mięśniowa spada), zapobiegamy przyrostowi tkanki tłuszczowej. Zalecana ilość aktywności fizycznej to 150 minut tygodniowo – czyli np. 30minut prawie każdego dnia. Może to być marsz, nordic walking, jazda na rowerze, basen, orbitrek. Jeśli masz całkowicie siedzący tryb życia, niech to będzie chociaż spacer. Ważne, żeby zacząć robić troszkę więcej, niż do tej pory. 

 Przestrzeganie pewnych zasad dotyczących stylu żywienia.  

Kto wie, czy najważniejszą z nich, nie jest regularność posiłków? I śniadanie do godziny od wstania – daje energię na cały dzień. Osoby, które nie jedzą śniadań, albo jedzą je bardzo późno, mają wyższy poziom greliny (hormonu głodu) w godzinach wieczornych, o sprzyja ciągłemu wieczornemu podjadaniu. Posiłki powinny być spożywane co 3-4h, co zwykle zapobiega wahaniom cukru – zarówno spadkom, jak i nadmiernym wzrostom. Nie dopuszczamy do uczucia wilczego głodu, co zwykle jest przyczyną szybkiego, bezrefleksyjnego jedzenia, zwykle za dużych porcji i chęci na słodkie, co skutkuje potem uczuciem przejedzenia, senności, zmęczenia i oczywiście wyrzutów sumienia. 

Zawartość cukrów w poszczególnych produktach, przekłada się bezpośrednio na poziom cukru we krwi. Dlatego dobrze wyedukowany pacjent, posiada wiedzę, gdzie jest ukryty cukier i wie co może zjeść w większej ilości, a czego porcję należy zmniejszyć. Prawidłowa kompozycja posiłków, istotnie wpływa na tempo wzrostu glukozy we krwi. I właściwie można zjeść wszystko, ale trzeba wiedzieć jak… 

 Jadłospis diabetyka powinien być smaczny i urozmaicony. Powinien zawierać odpowiednie proporcje makroskładników (węglowodanów, białek, tłuszczów) oraz duże ilości błonnika i substancji antyoksydacyjnych, aby mógł wspierać kontrolę cukrzycy. Rolą dietetyka i diabetologa jest pokazanie Ci, które z twoich nawyków żywieniowych są korzystne, a które przydałoby się zmodyfikować. Doradzimy też, jak to zrobić stopniowo i które elementy są w danej chwili najważniejsze do zmiany. 

 Cukrzyca nie jedno ma imię 

W zależności od typu cukrzycy (typ 1, typ 2, cukrzyca ciążowa, cukrzyca związana z chorobami trzustki) w żywieniu należy wziąć pod uwagę różne elementy. W cukrzycy typu 1 niezbędne staje się liczenie wymienników węglowodanowych, a czasem też białkowo-tłuszczowych. W cukrzycy typu 2 bardzo istotna jest kontrola ilości spożytych kalorii, oraz nasyconych kwasów tłuszczowych, gdyż często towarzyszy jej miażdżyca, nadciśnienie tętnicze oraz stłuszczenie wątroby. W żywieniowym leczeniu cukrzycy ciążowej szalenie istotny jest prawidłowy rozkład węglowodanów w poszczególnych posiłkach, oraz zbilansowanie diety pod kątem odpowiedniej zawartości witamin i mikroelementów, na które w ciąży, jest zwiększone zapotrzebowanie. 

Należy wziąć pod uwagę współistnienie innych chorób np. przewodu pokarmowego – choroby refluksowej przełyku, zapalenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, zapalnych chorób jelit, celiakii, a także innych – choroby Hashimoto, dny moczanowej, w których potrzebne są odrębne modyfikacje żywieniowe.   

Zatem zalecenia żywieniowe nie są identyczne dla każdego i nie ma mowy o uniwersalnych rozwiązaniach. Nasz zespół pomoże Ci spersonalizować Twój jadłospis. 

 Dbałość o wyrównanie cukrzycy jest zadaniem diabetologa i samego diabetyka. Bo to on na co dzień żyje ze swoją cukrzycą. Odpowiednie wyrównanie pomaga zapobiegać powikłaniom cukrzycy, o których wiemy, że mają swój początek już na etapie stanu przedcukrzycowego. 

 Kiedy można uznać, że cukrzyca jest wyrównana? Wtedy, kiedy masz: 

  • prawidłowe glikemie na glukometrze i prawidłowy poziom HbA1c 
  • prawidłowy poziom cholesterolu i poszczególnych jego frakcji 
  • prawidłowe ciśnienie tętnicze krwi 
  • prawidłową masę ciała 

Jak widać leczenie cukrzycy, nie sprowadza się tylko do prawidłowych glikemii we krwi. Ważne są też inne czynniki. A nadrzędnym celem jest zapobieganie przewlekłym powikłaniom, takim jak retinopatia cukrzycowa, której skutkiem może być utrata wzroku; nefropatia, polineuropatia, oraz zawały serca i udary mózgu. Prawidłowe leczenie ma na celu wydłużenie życia osoby chorującej, bo jak wiadomo cukrzyca typu 2 skraca życie średnio o 8 lat… 

Całe szczęście, mamy do dyspozycji świetne leki przeciwcukrzycowe, które są skuteczne, bezpieczne, odciągają w czasie konieczność stosowania insuliny, oraz zmniejszają ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Niektóre z nich działają ochronnie na serce i nerki. 

O wszystkim opowiem Ci dokładnie na wizycie. Zapraszam na konsultację już dziś. Twoje zdrowie jest w Twoich rękach i nikt nie zadba o nie lepiej, niż Ty sam/a!